[ بر طاعت و ناكاميها ] مردان و زنان ، وَ الْخاشِعِينَ وَ الْخاشِعاتِ و فروتنان ، مردان و زنان ، وَ الْمُتَصَدِّقِينَ وَ الْمُتَصَدِّقاتِ و صدقه دهان مردان و زنان ، وَ الصَّائِمِينَ وَ الصَّائِماتِ و روزه‌داران مردان و زنان ، وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ و فرجها را گوشوانان مردان و زنان ، وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَ الذَّاكِراتِ و ياد كنندگان اللَّه مردان و زنان ، أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً ( 35 ) بساخت اللَّه ايشان را آمرزش و مزد بزرگوار . وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ نيست و نبود و نيايد هيچ گرويده را نه مرد و نه زن ، إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً كه اللَّه فرمانى دهد و رسول او كارى گزارد ايشان را ، أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ كه ايشان را گزين بود خود را و اختيار از كار و بار ايشان [ جز آنكه اللَّه فرمايد و رسول او ايشان را ] ، وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر كه سر كشد از فرمان خداى و رسول او ، فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً ( 36 ) او گمراه گشت گم گشتنى آشكارا . وَ إِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ ياد كن آنكه ميگفتى آن مرد را كه نيكويى كرد اللَّه با او [ براهنمايى و اسلام ] ، وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ و نيكويى كردى تو با او [ بآزاد كردن او ] ، أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ كه اهل خويش نگاه دار وَ اتَّقِ اللَّهَ و از خداى بترس [ و او را طلاق مده ] ، وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ و نهان ميداشتى چيزى در دل كه اللَّه آن را پيدا خواست كرد ، وَ تَخْشَى النَّاسَ و از مردمان ميترسيدى ، وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ و اللَّه سزاتر بود كه ازو ترسى ، فَلَمَّا قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَراً اكنون كه زيد كام خويش از ان زن برآورد [ و او را طلاق داد ] ، زَوَّجْناكَها او را بزنى به تو داديم ، لِكَيْ لا يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ از بهر آن تا بر مؤمنان هيچ تنگى نبود ، فِي أَزْواجِ أَدْعِيائِهِمْ در بزنى كردن زنان پسرخواندگان ايشان ، إِذا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَراً كه بزنى كنند ايشان را و كام حلال